اختلال عملکرد ADHD چیست؟

اختلال عملکرد ADHD چیست؟
افراد مبتلا به ADHD اغلب ممکن است با فرآیندهایی مانند سازماندهی وظایف، حفظ تمرکز، تنظیم احساسات، حفظ دستورالعمل ها و انجام موفقیت آمیز پروژه ها دست و پنجه نرم کنند.
مانند حافظه کاری، توجه، خودنظارتی و کنترل تکانه.
مبارزه با ADHD می تواند احساس کند که مغز شما یک کابینت بایگانی سازماندهی نشده است و شروع کارها، تمرکز توجه، برنامه ریزی از قبل، سازماندهی افکار و تنظیم احساسات را دشوار می کند.
کارکرد اجرایی چیست؟
تعاریف مختلفی برای توصیف عملکرد اجرایی استفاده می شود، اما در اصل، مجموعه ای از فرآیندهایی است که در مغز اتفاق می افتد که مستقیماً بر شناخت (افکار)، احساسات، مهارت های حرکتی (حرکات)، مهارت های کلامی (زبان) و رفتارها (اسلینگر) تأثیر می گذارد. ، 1996).
همانطور که می بینیم، این شامل چندین مهارت حیاتی است که به ما کمک می کند خودمان را بیان کنیم و در جهان حرکت کنیم.
از نظر نوروبیولوژیکی، ناحیه ای از مغز به نام قشر پیشانی (PFC) اغلب در مورد عملکرد اجرایی به دلیل نقش حیاتی آن در تعدیل بسیاری از اقدامات مرتبط مورد بحث قرار می گیرد (Funahashi & Andreau, 2013).
شما می توانید PFC را به عنوان یک مرکز در نظر بگیرید که در آن بسیاری از فعالیت های مرتبط با عملکرد اجرایی در حال انجام است. همانطور که گفته شد، مغز نسبتاً به هم مرتبط است، بنابراین فرآیندهای عملکرد اجرایی خارج از PFC نیز اتفاق می افتد.
چند نمونه از فرآیندهای ناشی از عملکرد اجرایی عبارتند از:
حافظه کاری – نگهداری و دستکاری اطلاعات به طور موقت در ذهن، به عنوان مثال، ناوبری
برنامه‌ریزی و سازمان‌دهی – توانایی تعیین اهداف، ایجاد برنامه‌هایی برای دستیابی به آنها و سازماندهی مراحل مورد نیاز برای انجام این کار. همچنین شامل مدیریت زمان و اولویت بندی وظایف است.
تنظیم عاطفی – مدیریت احساسات، کنترل واکنش‌های تکانشی، و تصمیم‌گیری بر اساس عقلانیت به جای اقدامات سریع.
کنترل تکانه – مهار، مقاومت در برابر عوامل حواس پرتی، و متمرکز ماندن بر روی یک کار یا هدف، حتی زمانی که با محرک‌ها یا وسوسه‌های رقیب مواجه می‌شوید.
انعطاف پذیری شناختی – حل مسئله، تفکر خلاق، سازگاری با شرایط در حال تغییر، جابجایی بین کارها و دیدن مشکلات از دیدگاه های مختلف.
نظارت بر خود – پیگیری عملکرد و رفتار خود، به عنوان مثال، خود ارزیابی در مورد دستیابی به هدف یا رفتار اجتماعی شما.
اجماع علمی فعلی برای عملکرد اجرایی ADHD فرض می‌کند که تفاوت‌ها و چالش‌ها اغلب یک فرض مشترک و مشخصه این بیماری هستند.
در نتیجه، افراد ممکن است برای انجام برخی اقدامات بیشتر تقلا کنند یا ممکن است برای درک چیزهای خاص به زمان بیشتری نیاز داشته باشند، نه به دلیل تقصیر خودشان، بلکه به عنوان محصول جانبی داشتن ADHD.
این می تواند به رفع برخی از افسانه ها در مورد ADHD و تنبلی کمک کند، زیرا افراد مبتلا به ADHD می توانند بسیار با انگیزه، بسیار خلاق، میل شدید به یادگیری و کاملاً درگیر فعالیت های جالب یا پرشور باشند.
علائم اختلال عملکرد در ADHD

عملکرد اجرایی ADHD می تواند به صورت چندین واکنش احساسی و رفتاری ظاهر شود.
توجه به این نکته مهم است که عملکرد اجرایی ADHD می تواند در افراد متفاوت ظاهر شود، بنابراین این لیست قطعی از علائم نیست. به طور مشابه، اگر احساس می کنید که با برخی از این رفتارها همذات پنداری می کنید، مستقیماً به این معنی نیست که شما ADHD دارید.
با یک متخصص متخصص در شرایط عصبی مشورت کنید، و آنها می توانند به سوالات شما پاسخ دهند و یک ارزیابی رسمی انجام دهند.
در اینجا برخی از رایج ترین علائمی که باید به آنها توجه کرد آمده است:
انگیزه
افراد مبتلا به ADHD ممکن است با به تعویق انداختن کار و درگیر ماندن دست و پنجه نرم کنند و اغلب آنها را تا آخرین لحظه به تعویق می اندازند. این فقدان انگیزه می‌تواند به مشکلات در شروع کار و برنامه‌ریزی مرتبط باشد.
برای من، این تمایل من به تعویق انداختن و به تعویق انداختن کارها تا آخرین لحظه است. من فکر می کنم که ADHD شما را از انجام کارتان محدود می کند.
از لورنس (2009)
به‌علاوه، وقتی افراد دوره‌هایی از تمرکز و انگیزه شدید را تجربه می‌کنند، این می‌تواند متناقض باشد. این می تواند به ویژه برای کارهایی که به تلاش مداوم نیاز دارند صادق باشد.
“من فکر می کنم سخت ترین جنبه در واقع رفتن به مدرسه، رسیدن به آنجا است. وقتی آنجا هستم، می توانم همه چیز را به خوبی انجام دهم. یکی دو روزی بود که انگیزه ای برای بلند شدن نداشتم. من سعی می کنم این کار را اغلب انجام ندهم.»

مشتری دوست عرفان کاظمی, [12/29/2023 8:58 PM]
از لورنس (2009)
بی توجهی و حافظه
حفظ توجه و تمرکز برای مدت طولانی تجربه مشترکی برای افراد مبتلا به ADHD است.
اگر چیزی که آنها باید روی آن تمرکز کنند خسته کننده، غیر جالب یا پیش پا افتاده تلقی شود، می تواند به ویژه افزایش یابد (Fugate & Gentry, 2016). این می تواند هم برای کار خاص و هم در موارد دیگر باشد.
برخی از مثال‌ها یادآوری انجام اقدامات برنامه‌ریزی‌شده در آینده است، مانند حضور در قرار ملاقات‌ها یا اتمام ضرب‌الاجل‌ها، که می‌تواند منجر به از دست رفتن فرصت‌ها، استرس بیشتر و چالش‌هایی در زندگی حرفه‌ای و شخصی شود.
همچنین برای افراد مبتلا به ADHD معمول است که به فضا می روند و در مورد چیزهای دیگری که به نظرشان محرک تر هستند رویاپردازی می کنند، که می تواند بازیابی تمرکز را دشوارتر کند.
آنها همچنین ممکن است یک کار را انجام دهند اما واقعاً برای حفظ اطلاعات در حافظه خود تلاش می کنند:
من می دانم چه می خوانم، اما از سر نمی گذرد… من به عقب برمی گردم و دوباره می خوانم، و به نوعی خودم را مجبور می کنم که متوجه چیستی آن کلمه و درک آن باشم.»
سیارا (MacNeela، 2016)
در نهایت، آنها بیشتر در معرض حواس پرتی هستند. حتی محرک‌های محیطی جزئی نیز می‌توانند تمرکز را از کار در حال انجام خارج کنند، مانند صداهای بلند، نورهای روشن، یا حرکات ناگهانی (راس و راندولف، 2016).
این ارتباط مستقیمی با مشکلات حافظه کاری دارد که منجر به فراموشی می شود و پیروی از دستورالعمل های چند مرحله ای یا یادآوری اطلاعات را دشوار می کند.
برنامه ریزی و سازماندهی
چالش‌ها در سازماندهی و برنامه‌ریزی خوب می‌توانند به عنوان محصول جانبی مشکلات عملکرد اجرایی و تکانشگری به وجود آیند. افراد مبتلا به ADHD ممکن است با تصمیم گیری در مورد اینکه کدام وظایف را ابتدا انجام دهند، دچار مشکل می شوند که منجر به استفاده ناکارآمد از زمان می شود.
اغلب اوقات، افراد مبتلا به ADHD ممکن است در حفظ ساختار و حفظ روال‌ها نیز با مشکلاتی مواجه شوند و سازماندهی و اولویت‌بندی وظایف را دشوار بدانند. این می تواند منجر به اهمال کاری شود (Bolden & Fillauer, 2020) و به طور کلی افزایش استرس در مورد فعالیت های روزمره زندگی.
“چیزهای شروع، هرگز تمام نشدن آنها. باز هم هرج و مرج مرتب کردن … توالی وقایع. اصلا چطوری برم؟ … می دانم که وقتی به چیزی برمی گردم، بخش هایی را از دست می دهم، می دانی… هیچ وقت آن کلیک را احساس نمی کنم، می دانم که درست بود… این مانند یک حس بسته شدن در است. شما می دانید که به درستی بسته شده است، این صدا را ایجاد می کند.”
Aoife (MacNeela، 2016)
این مبارزه برای انجام چند کار، اولویت بندی، و انجام کارها به طور موثر اغلب می تواند منجر به احساس غرق شدن و مشکل در تمرکز روی هر عنصر واحدی شود.
در نهایت، مسائل مربوط به مدیریت زمان و نابینایی زمان در افراد مبتلا به ADHD رایج است، به طوری که آنها اغلب زمان مورد نیاز برای تکمیل وظایف را دست کم می گیرند یا بیش از حد تخمین می زنند و باعث درگیری در زمان بندی یا از دست دادن ضرب الاجل می شوند.
اجتماعی شدن
مشکلات اجتماعی یکی دیگر از پیامدهای رایج چالش های عملکرد اجرایی ADHD است. برای مثال، نشانه‌های اجتماعی ممکن است فراموش شوند، سالگردهای مهم ممکن است فراموش شوند، یا افرادی که فرد مبتلا به ADHD را می‌شناسند ممکن است احساس کنند که به دلیل پرت شدن مکرر، زمان با کیفیتی به آنها داده نمی‌شود.
در نتیجه، ممکن است شکاف هایی شروع شود که می تواند منجر به سوء تفاهم یا حتی درگیری شود. اگر رفتارهای تکانشی خطرناک شود، مثلاً اعتیاد به قمار، ممکن است اختلاف نظر ایجاد شود.
در نهایت، تکانشگری مرتبط با ADHD در موقعیت‌های اجتماعی نیز می‌تواند آشکار شود، به عنوان مثال، افراد ممکن است بدون فکر کردن صحبت کنند، مکالمات را قطع کنند، یا در محیط‌های گروهی با نوبت‌گیری مبارزه کنند.
افراد مبتلا به ADHD نیز ممکن است چیزهایی بگویند که در آن زمان «نامناسب» تلقی می‌شوند:
«اگر فکر می‌کنم چیزی اشتباه است، بسیار خوشحالم که به کسی بگویم، حتی اگر بهترین زمان یا مکان نباشد. … گمان می کنم از روی دسته پرواز می کنی و پشیمان می شوی»
کاتال (MacNeela، 2016)
کنترل عاطفی و تکانه
چالش‌های مربوط به تنظیم هیجانی یکی دیگر از مشکلات رایج عملکرد اجرایی ADHD است (کریستیانسن، هیرش، آلبرشت و چاوانون، 2019).
به دلیل تکانشگری، عبارات عاطفی ممکن است بیش از آنچه که موقعیت به آن نیاز دارد تشدید شود، و کمتر در مورد اینکه چگونه این طغیان ها ممکن است بر دیگران تأثیر بگذارد و تنظیم احساسات را به چالش می کشد، فکر می شود. این می تواند منجر به نوسانات خلقی و تکانشگری در واکنش های عاطفی شود.

مشتری دوست عرفان کاظمی, [12/29/2023 8:58 PM]
برای مثال، ممکن است برای فردی که دارای ADHD است، کنترل خشم و عصبانیت را دشوارتر ببیند یا پس از رویارویی دوباره احساس تمرکز کند.
من زمان زیادی را صرف ترس از احساساتم می‌کنم، زیرا چیزی را به شدت تجربه می‌کنم و سپس می‌توانم از آن احساس منحرف شوم و به سرعت خوشحال یا عصبانی شوم.»
“کیا”
افزایش حساسیت به موقعیت‌های نامطلوب مانند رد کردن و مشاجره نیز رایج است، با تمایل به سوگیری منفی و تفسیر موقعیت‌های مبهم برای بدتر شدن موقعیت‌ها به جای دیدن آنها از یک لنز خنثی.
در نهایت، مسائل مربوط به کنترل تکانه می تواند به جنبه های مختلف زندگی، مانند خرج کردن، غذا خوردن و تصمیم گیری گسترش یابد. بنابراین، افراد ممکن است در مهار امیال فوری مشکل داشته باشند، حتی زمانی که پیامدهای بلندمدت نامطلوب باشد.
نظارت بر خود
ADHD و عملکرد اجرایی می تواند بر خودآگاهی و توانایی خود نظارتی تأثیر بگذارد و بررسی عملکرد و رفتار خود را برای افراد چالش برانگیز می کند. در نتیجه، آنها ممکن است تشخیص ندهند که چه زمانی خارج از وظیفه هستند یا چه زمانی باید رویکرد خود را تنظیم کنند.
چنین چالش‌هایی را می‌توان نسبتاً زودتر مشاهده کرد، با مبارزات قابل مشاهده در نظارت بر خود که از دوران کودکی ذکر شده است (Sluiter, Groen, de Jonge & Tucha, 2020).
این همچنین می‌تواند مستقیماً به چالش‌های مربوط به پردازش و پاسخ مناسب به بازخورد مرتبط باشد. در نتیجه، افراد ممکن است نسبت به بازخورد حالت تدافعی یا رد کنند و استفاده از آن برای اهداف خودسازی را دشوار کند.
این خودنظارتی می‌تواند به مشکلات خودکنترلی نیز گسترش یابد:
(افراد مبتلا به ADHD) برای مدیریت پاسخ‌های خود به رویدادها و چیزهایی که در زندگی‌شان پیش می‌آیند مشکل دارند… ممکن است در مدیریت واکنش‌شان به اتفاقات ناامیدکننده‌ای که در زندگی‌شان می‌افتد مشکل داشته باشند و ممکن است به شدت عصبانی یا به شدت عصبانی شوند. غرق شده است.»
دکتر کارن ویلسون، روانشناس بالینی
تاثیر اختلال در عملکرد اجرایی
همانطور که دیدیم، چالش های ADHD در ناکارآمدی های اجرایی می توانند به صورت علائم مختلفی ظاهر شوند، به این معنی که تأثیر روزانه آنها نیز دامنه وسیعی دارد. اجازه دهید به برخی از حوزه‌های زندگی مکرر نگاه کنیم که در آن چالش‌های عملکرد اجرایی تحقق می‌یابد.
عملکرد تحصیلی و حرفه ای
در محیط‌های دانشگاهی، ناکارآمدی اجرایی می‌تواند منجر به مشکلاتی در سازمان‌دهی مطالب درسی، تکمیل تکالیف به موقع، و مدیریت مؤثر درس‌ها شود. دانش‌آموزانی که دچار اختلال در عملکرد اجرایی هستند ممکن است برای پیروی از دستورالعمل‌های کلاس مشکل داشته باشند که منجر به پیشرفت تحصیلی پایین‌تر می‌شود.
در محل کار، اختلال در عملکرد اجرایی می تواند عملکرد شغلی را مختل کند. افراد ممکن است در اولویت‌بندی وظایف، رعایت ضرب‌الاجل‌ها و سازماندهی، مانع پیشرفت شغلی و رضایت شغلی با مشکل باشند.
چنین چالش‌هایی می‌توانند مستقیماً از مشکلات عملکرد اجرایی در مدیریت زمان، سازماندهی و فراموشی و یافتن چالش‌برانگیزتر درگیر ماندن، متمرکز و علاقه‌مند ناشی شوند.
کاهش سلامت روان
عوارض عاطفی ناکارآمدی اجرایی می تواند قابل توجه باشد. فراموشی مکرر، اهمال کاری، و مشکل در رسیدن به اهداف می تواند منجر به احساس بی کفایتی و اعتماد به نفس پایین شود.
افراد مبتلا به ADHD همچنین در معرض افزایش خطر ابتلا به بیماری های همراه با شرایط سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی هستند (فیشر و همکاران، 2007).
چالش‌های تنظیم هیجانی، مانند نوسانات خلقی و واکنش‌های تکانشی، می‌توانند بر سلامت روانی و روابط بین فردی تأثیر بگذارند.
در نهایت، مبارزه با احساس خوب یا ناتوانی کافی و حساسیت شدید نسبت به انتقاد و قضاوت می‌تواند منجر به رفتارهای اجتنابی، سندرم فریبنده و ادراک منفی از خود شود.
اهداف بلند مدت و برنامه ریزی زندگی:
مشکل در تعیین هدف و برنامه ریزی برای آینده رایج است زیرا افراد ADHD با عملکرد اجرایی ممکن است برای ایجاد اهداف بلند مدت، ایجاد برنامه های شغلی یا پس انداز برای بازنشستگی تلاش کنند.
اغلب، مشکلات در حفظ ساختار، حفظ روال‌ها و چالش‌ها در سازمان‌دهی و اولویت‌بندی وظایف، زیربنای این وظایف است، بنابراین برنامه‌ریزی بلندمدت را به چالش می‌کشد.
این می‌تواند بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارد، اما مشکلات طولانی‌مدت تصمیم‌گیری می‌تواند منجر به انتخاب‌های تکانشی با عواقب بلندمدت، مانند مشکلات مالی یا مشکلات سلامتی شود.
در ویدیوی YouTube «چگونه پروژه‌های بلندمدت با ADHD انجام دهیم»، میزبان چالش‌های خود را در این زمینه به شرح زیر توصیف می‌کند:

مشتری دوست عرفان کاظمی, [12/29/2023 8:58 PM]
پروژه‌های کوتاه‌مدت، و برنامه‌ریزی برای آن‌ها اساساً ساده‌تر است، اما من هرگز در یک پروژه طولانی مدت موفق نبودم، زیرا انگیزه‌ام را در نیمه راه از دست می‌دهم، یا همه چیز را برنامه‌ریزی می‌کردم. اما پس از آن چیزی جدید و درخشان ظاهر می‌شود و حواسم پرت می‌شود، بنابراین تکمیل پروژه‌های بلندمدت برای من و اکثر افراد مبتلا به ADHD یک چالش است» (How to ADHD, 2023).
عملکرد روزانه:
کارهای ساده روزانه، مانند پوشیدن لباس، تهیه غذا، یا پرداخت قبوض، می تواند برای افرادی که دارای اختلالات اجرایی هستند، طاقت فرسا شود.
این امر می تواند منجر به فضاهای زندگی بهم ریخته، بی نظمی، صرف زمان زیاد برای انتخاب لباس و حتی یادآوری مصرف داروها در زمان مناسب یا پیروی از دستورالعمل های پیچیده دوز شود. بنابراین، این چالش ها می توانند روال روزانه را مختل کرده و استرس را افزایش دهند.
حفظ این روال های خودمراقبتی، به عنوان مثال، ورزش یا تغذیه سالم، می تواند به ایجاد ساختار و حمایت از افراد در مدیریت موثر زمان کمک کند.
چالش‌های عملکرد اجرایی می‌توانند باعث اختلال شوند، که منجر به مشکلاتی در بیدار شدن در زمان‌های ثابت، رفتن به رختخواب یا پیروی از برنامه روزانه می‌شود. در نتیجه، این می تواند بر بهره وری و رفاه کلی تأثیر بگذارد.
نحوه مدیریت اختلالات اجرایی
چالش‌های اختلال عملکرد اجرایی ADHD می‌تواند بر چندین حوزه زندگی تأثیر بگذارد، بنابراین دانستن نحوه مدیریت علائم می‌تواند تأثیر مثبتی بر زندگی روزمره و روابط بین فردی داشته باشد.
اجازه دهید راه‌هایی را بررسی کنیم که می‌توانید آن‌ها را اجرا کنید و امیدواریم با چالش‌های مرتبط با ناکارآمدی اجرایی بهتر کنار بیایید:
چگونه سازماندهی کنیم
ابتدا از ابزارهای سازمانی مانند برنامه ریزان و تقویم ها استفاده کنید. این می تواند الکترونیکی یا قلم و کاغذ باشد، اما داشتن سیستمی برای ردیابی کارهایی که باید انجام دهید بسیار مهم است.
دوم اینکه فضای خود را شلوغ کنید. اطمینان حاصل کنید که محیط کاری شما به شما کمک می کند که سازماندهی شده و بر روی پروژه در حال انجام تمرکز داشته باشید بدون اینکه وسایل غیرضروری در فضا پراکنده شوند.
در نهایت، روتینی را مشخص کنید که برای شما مفید است و ثابت قدم باشید. مطمئن شوید که به سیستم خود پایبند هستید اما انعطاف پذیر و آماده انجام تنظیمات هستید.
چگونه زمان را مدیریت کنیم
در ابتدا، روزها و زمان های پربار خود را شناسایی کنید و وظایف خود را در این زمینه برنامه ریزی کنید.
انجام کار در پرانرژی‌ترین زمان‌ها باعث می‌شود کارها را سریع‌تر به پایان برسانید و برای فعالیت‌های دیگر وقت بگذارید.
ثانیاً، مطمئن شوید که اهداف قابل دستیابی را تعیین کرده اید و زمان کافی برای تکمیل آنها گذاشته اید (مودستو-لو، چاپلین، سوواجیان و مایر، 2013). یک نکته ممکن است این باشد که در صورت تاخیرهای غیرمنتظره، مقداری زمان بافر اضافی اضافه کنید.
در نهایت، از نوعی برنامه‌ریز یا تقویم سازمانی برای یادداشت هر کاری که باید انجام شود استفاده کنید. به این ترتیب، می توانید یادآوری هایی را برای چیزها تنظیم کنید، پیشرفت خود را پیگیری کنید و مطمئن شوید که به موقع هستید.
چگونه انگیزه بگیریم
در مرحله اول، اهداف واضح و قابل دستیابی را برای خود تعریف کنید، زیرا اگر بدانید به دنبال چه چیزی هستید، پیدا کردن انگیزه آسان تر می شود. به عنوان مثال، این می تواند به پایان رساندن یک پروژه کاری، یادگیری چیزی جدید، به عنوان مثال، طراحی، یا حتی تمیز کردن فضای شما باشد.
هنگامی که این کار را انجام دادید، این اهداف را به مراحل اقدام قابل کنترل‌تر تقسیم کنید و سیستم‌های پاداش را در طول مسیر بگنجانید تا ادامه دهید، به عنوان مثال، استراحت یا داشتن یک مهمانی.
جوایز همچنین می تواند از منابع بیرونی باشد، مانند گفتن به دوستان یا خانواده و درخواست از آنها برای پاسخگویی به شما (ونتوری، 2020). هدف این است که از این نوع عوامل به عنوان نیروی محرکه اصلی خود برای ایجاد انگیزه استفاده کنید.
نحوه بهبود تمرکز
اول از همه، اطمینان حاصل کنید که هر گونه حواس پرتی را به حداقل برسانید. این می تواند از محیط، به عنوان مثال، نویز و نورهای روشن، یا الکترونیکی، به عنوان مثال، اعلان ها و پیام های برنامه باشد.
ثانیاً، هرگونه وسوسه را از بین ببرید. چه به تلفن خود نگاه کنید، یک وب سایت یا صحبت با یک همکار، مطمئن شوید که چیزی در اطراف خود ندارید که ممکن است تمرکز شما را تغییر دهد.
وب‌سایت‌ها و برنامه‌هایی در دسترس هستند که شما را از وب‌سایت خاصی که انتخاب کرده‌اید، مانند اینستاگرام، برای مدت زمان مشخصی برای افزایش بهره‌وری قفل می‌کنند.

مشتری دوست عرفان کاظمی, [12/29/2023 8:58 PM]
در نهایت، کار را به تکه‌های کوچک‌تر تقسیم کنید و بخش‌های راحتی را در آن بگنجانید. تکنیک پومودورو ممکن است بسیار مفید باشد.
مدیریت ADHD با استفاده از رویکردهای CBT
تحقیقات نشان می‌دهد که استفاده از استراتژی‌های درمان شناختی-رفتاری (CBT) می‌تواند برای رفع اختلالات اجرایی نیز مفید باشد. هدف CBT اصلاح الگوهای فکری غیرمفید در حین آموزش مهارت های رفتاری است.
یک فرض اصلی CBT برای ADHD این است که یک “مشکل اجرایی” را نشان می دهد – افراد مبتلا به ADHD اغلب می دانند که باید چه کاری انجام دهند، اما در تلاش هستند تا به طور مداوم مهارت ها را در طول زمان عملی کنند. CBT این شکاف بین نیات و اقدامات را هدف قرار می دهد (رمسی، 2020).
استراتژی های خاص CBT که می تواند به مدیریت اختلال عملکرد اجرایی ADHD کمک کند عبارتند از:
اصلاح صحبت با خود برای ایجاد «کارآمدی خودتنظیمی» – باور به توانایی فرد برای سازماندهی و اجرای مراحل تغییر. تمرکز بر کاهش شک و تردید از طریق اظهارات مقابله ای مثبت.
تقسیم وظایف به مراحل کوچکتر و قابل مدیریت با نقاط شروع و پایان واضح. استفاده از چک لیست ها، تایمرها، آلارم ها و هشدارهای تقویم می تواند تکمیل کار را تسهیل کند.
برنامه ریزی از قبل و پیش بینی موقعیت های چالش برانگیز. تمرین ذهنی فعالیت های آینده و تهیه برنامه های احتمالی در صورت بروز مشکلات.
تمرین تکنیک‌های ذهن آگاهی برای تربیت توجه و ارتقای انعطاف‌پذیری شناختی هنگام مواجهه با ناامیدی.
استفاده از مسئولیت‌پذیری خارجی از طریق چک کردن با دیگران برای ایجاد انگیزه برای پیگیری.
ردیابی دستاوردها، نه فقط شکست ها. مرور منظم پیشرفت برای افزایش خودآگاهی و خودکارآمدی.
اختلال عملکرد اجرایی و مغز ADHD
تفاوت های قابل توجهی در ساختار و عملکرد مغز بین افراد مبتلا به ADHD و افراد بدون ADHD وجود دارد، به ویژه در زمینه های مربوط به عملکرد اجرایی. برخی از تفاوت های اصلی را می توان در موارد زیر مشاهده کرد:
قشر جلوی مغز
قشر جلوی مغز (PFC) یک ناحیه حیاتی مغز است که مسئول عملکردهای اجرایی مانند تصمیم گیری، کنترل تکانه، حافظه کاری و توجه است.

تحقیقات نشان داده است که افراد مبتلا به ADHD اغلب تفاوت های ساختاری و عملکردی در PFC در مقایسه با افراد غیر ADHD از خود نشان می دهند (Arnsten, 2009). این تفاوت ها ممکن است شامل کاهش حجم یا فعالیت در این منطقه باشد.
تحقیقات همچنین تاخیرهای قابل توجهی را در بلوغ PFC، کاهش حجم و اندازه کوچکتر هنگام مقایسه کودکان ADHD و کودکان غیر ADHD نشان داده است (فریدمن و راپوپورت، 2015)، که نشان می دهد چنین تفاوت های ساختاری را می توان مشاهده کرد و از سنین پایین شروع کرد.

مسیرهای پیشانی
مسیرهای ارتباطی بین قشر جلوی مغز و جسم مخطط، که بخشی از سیستم پاداش و انگیزه مغز است، برای عملکرد اجرایی حیاتی است. این مسیرها ادغام کنترل شناختی و انگیزه را تسهیل می کنند.
اختلالات در مسیرهای جلویی می تواند منجر به مشکلاتی در تنظیم توجه، احساسات و انگیزه شود. در ADHD، این مسیرها ممکن است عملکرد مطلوبی نداشته باشند و به اختلال عملکردی کمک کنند (Castellanos & Proal، 2012).
سطوح دوپامین
ADHD همچنین با تفاوت در سیستم دوپامین در مغز مرتبط است. دوپامین یک انتقال دهنده عصبی است که در پاداش، انگیزه و تنظیم توجه نقش دارد.
تحقیقات نشان می دهد که افراد مبتلا به ADHD ممکن است سطوح دوپامین کمتر یا تفاوت هایی در حساسیت گیرنده دوپامین داشته باشند (Blum et al., 2008).
این پایه پایین تر می تواند بر توانایی حفظ توجه و انگیزه برای کارهایی که ممکن است پاداش فوری ارائه نکنند تأثیر بگذارد. علاوه بر این، می تواند بر پاسخ مغز به محرک های پاداش دهنده و توانایی آن در تنظیم انگیزه و رفتارهای تکانشی تأثیر بگذارد.
اتصال به مغز
مطالعات عملکردی MRI الگوهای ارتباطی تغییر یافته را در مغز افراد مبتلا به ADHD نشان داده است (Sato, Hoexter, Castellanos & Rohde, 2012). این تفاوت‌ها در اتصال می‌توانند بر هماهنگی نواحی مغز که مسئول عملکردهای اجرایی هستند تأثیر بگذارد.
شبکه حالت پیش‌فرض (DMN)، که با افکار سرگردان، آرامش‌بخش و خودارجاعی مرتبط است، همچنین مشخص شده است که در افراد مبتلا به ADHD ارتباط تغییر یافته‌ای دارد (Uddin et al., 2009). این می تواند بر توانایی فرد برای متمرکز ماندن روی کارها و سرکوب حواس پرتی تأثیر بگذارد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن